Ik werk nu al enige tijd bij een grote organisatie in de ouderenzorg. Prachtig om te zien wat daar gebeurt. Veel vernieuwingen en flexibiliteit die nodig is om met die vernieuwingen om te gaan. Tegelijkertijd ook veel ‘oud denken’ dat soms in de weg zit. Bijvoorbeeld op het gebied van opleiden.
Een voorbeeld van dat oude denken is het idee dat voor problemen op de werkvloer het op cursus sturen van medewerkers de beste remedie is.

Maar is dat echt de beste oplossing? Juist in de zorg waar de handen aan het bed zo nodig zijn, kunnen ook andere interventies ingezet worden. Er van uitgaande dat er inderdaad scholing van kennis, vaardigheden of attitude nodig is….

Leuk om de kans te krijgen om daar in deze organisatie mee aan de slag te gaan. Om het leren van en met elkaar, op de werkvloer, te stimuleren. Een voorbeeld. Op het gebied van valpreventie gaat veel mis. In plaats van alle medewerkers naar het klaslokaal te halen is gekozen voor een andere aanpak. Uit de eigen organisatie is een expert op dit gebied gevonden. Deze fysiotherapeute gaat nu per locatie (verzorgingshuis/verpleeghuis) een aantal ‘aandachtsvelders’ scholen en begeleiden. Een van de eerste dingen die zij doet is de aandachtsvelders via een simulatie (aantrekken verzwaarde schoenen en opzetten bril met matglas) laten ervaren hoe ‘gevaarlijk’ het is in het huis als je niet goed meer ziet en je motoriek niet optimaal is. De opdracht die de aandachtsvelders meekrijgen is om met de collega’s van hun eigen locatie ook deze simulatie te doen. Een volgende opdracht voor de aandachtsvelders is om foto’s te maken van gevaarlijke situaties in hun huis en die te bespreken in hun team. Met de nieuwe blik wordt een vergeten krukje in de gang nu snel weggehaald, want een gevaarlijk obstakel.

Gezien het enthousiasme van de experts en aandachtsvelders krijg ik de indruk dat deze manier van leren aanslaat. En, niet onbelangrijk, dat deze andere aanpak ook daadwerkelijk tot ander gedrag leidt!